|
Aangezien
ik wild ben van motoren al vanaf het moment voordat ik verwekt*
ben bezit ik er dus ook een. M'n laatste aankoop was een 'licht
beschadigde'
FJ1200 en qua rijcappaciteiten en prestaties voldoet deze ruimschoots
aan
mijn rijkunst. Aangezien ik niet zo kappot was van het model heb ik hem
een
eigen 'smoel' gegeven . Ik heb hem 'mijn koe' gedoopt. Zelfs de heren
van
het bekende weekblad "PANORAMA" vonden het blijkbaar de moeite om hier
een
artikeltje aan te besteden. Als je hem ziet weet je waarom....
Een mooi zadel
met een bruin/wit koe motiefen
het frame en plaatwerk in voorzien van een granietlaag. Een klein detail is dat dit terug te vinden is in het interieur van het
café.
Met die motor van mij ben ik door heel Nederland bekend geraakt.

* Mijn vader (hete
ook Bart en is inmiddels in de grote motorhemel aangekomen) was ook al
op z'n 12e besmet
met het 'het moet twee wielen hebben en ontzettend hard lopen' virus.
Hij
heeft in de tijd, dat er niet eens vering op motorfietsen zat, al
geraced
met die 'bolides' Een hamer en een vijl waren de gereedschappen waarmee
hij
z'n motorfietsen prepareerde. In 1952 heeft ie z'n laatste
wegracewedstrijden
gereden en hij is dat jaar in Tubbergen van z'n motor afgestapt alvorens hem
eerst tot stilstand te brengen. Deze 'verkeerde volgorde' heeft er toe
geleid dat hij tot op het einde niet echt makkelijk meer heeft kunnen
lopen.
|